"Maar wat komt dat komt.
Het leven is lief en leed.
Een toekomst die niemand weet,
want wat komt dat komt."

Gerry Beumers

Op 20 december 2005 moesten wij afscheid nemen van onze lieve Gerry, oprichtster en voorzitster van Pardoes.

Gerry was de grote kracht achter dameskapel Pardoes. Pardoes was haar 'vierde kindje', waarvoor ze zich altijd vol liefde, humor en muzikaliteit heeft ingezet.

Zij nam in 1994 het initiatief voor de oprichting van Pardoes. Samen met haar zussen Marieke en Jeanet en haar dochter Carlijn, richtte ze de club op. De meeste leden hadden geen muzikale achtergrond en nog nooit een instrument bespeeld. En zoals zo vaak dacht Gerry niet in problemen maar in oplossingen. "Als het je leuk lijkt en je wilt leren", zei ze, "kom er dan bij. Het wordt vast heel gezellig."
Gerry overtuigde vriendinnen om instrumenten aan te schaffen en les te nemen. Vanaf het allereerste moment had iedereen plezier aan het samen muziek maken.
Gerry speelde gitaar, saxofoon en piano. Bij Pardoes sloeg ze op de kleine trom. Ook viel ze in voor de grote trom. Ze viel ook mèt de grote trom, languit in de modder. De trom rolde verder en verdween in een sloot. Sindsdien hoorde ze bij de "gevallen vrouwen". Bij een optreden in Dordrecht was de kleine trom zoek. Bleek dat die nog bij haar thuis stond. Helemaal bont maakte ze het in Groenlo. Ze tikte af, wilde slaan en zag tot haar grote schrik dat ze de trom niet bij zich had. De rest speelde rustig verder terwijl Gerry in paniek op zoek ging naar haar instrument.
Gerry had een creatieve geest en een groot organisatietalent. Ze dacht vaak al ver vooruit, veel verder dan wij. Alle krachten binnen de kapel wist ze te bundelen. En dus kwam er een Pardoes-bus en een busfeest. Een website, een CD en feesten voor het goede doel. En steeds liep Gerry voorop.
Alle hoogtepunten die Pardoes tot nu toe heeft gekend, zijn er gekomen door haar. Dankzij haar zijn wij gegroeid; misschien wel meer dan we zelf ooit hadden durven dromen.

Gerry was een sterke, getalenteerde, lieve vrouw, waarmee je ook enorm kon lachen. Haar hele leven werd ze al geconfronteerd met een nare ziekte. Maar met bewonderenswaardige kracht wist ze steeds weer terug te komen. Tot op 20 december 2005 haar lichaam haar op veel te jonge leeftijd in de steek liet.

Als er in de hemel een engelenorkest is, weten we zeker dat Gerry lid is.
Wij zullen haar nooit vergeten.

De dames van Gerry's Pardoes